Ikimizin Yerine

sevdim cok sevdim
tanidim askin en saf halini
kokladim gecelerce
biraktigin esyayi bos evi

uzanamadi elim telefona
defalarca gidip geldi
yenik dustum kendime
gore gore

gurur sandigim aslinda
umitsizligimdi
anladim temelli gittigini
hakliydin ustelik
suc benimdi

sen uzulme gulum incinme
canimin ici iki gozum sakin kusme
bana hediye birak butun kederleri
ben aglarim ikimizin yerine

bilirsin aslinda adaletsizligini
istemezsin hani sen de bittigini
ama kendinden yanadir ya hep yurek
feda edip aski korur ya kendini